Ölüme Yakın
Ölüme Yakın
Akşamüstüne doğru, kış vakti;
Bir hasta odasının penceresinde;
Yalnız bende değil yalnızlık hali;
Deniz de karanlık, gökyüzü de;
Bir acaip, kuşların hali.
Bakma fakirmişim, kimsesizmişim; -Akşamüstüne doğru, kış vakti-
Benim de sevdalar geçti başımdan Şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış; Zamanla anlıyor insan dünyayı.
Ölürüz diye üzülüyoruz? Ne ettik, ne gördük şu fani dünyada Kötülükten gayrı? Ölünce kirlerimizden temizlenir, Ölünce biz de iyi adam oluruz; Şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış, Hepsini unuturuz.
Orhan Veli Kanık
———————————————————
Yine bir şiir ve yine Orhan Veli. Ölüme Yakın. İnsan her daim Ölüme yakındır. Belki bu yazıyı yazdıktan sonra ölebilirim. Hiç belli olmaz. Belki sen de okuduktan sonra ölebilirsin.
Ölüm, yaşamsal fonksiyonların kalıcı olarak durması.
Tanımını neden yaptım? Öylesine aslında bir anlamı yok veya bir ima. Bir vakit gelir.
Akşamüstüne doğru, kış vakti;
Bir hastanedesin, genelde dört duvar arasında. Biz yine romantiklik yapalım bir deniz manzarası yazalım. Ama yapayalnız.
Bir hasta odasının penceresinde;
Yalnız bende değil yalnızlık hali;
Kış gecesi karanlığı dışarıda kimse yok, ışık da yok ki denizi fark edesin. Uçan şeyler galiba kuş. Karanlığın oğlu gibisin.
Deniz de karanlık, gökyüzü de;
Bir acaip, kuşların hali.
Kimsesizsin artık, ziyarete bile kimse gelmiyor. Ölüme yakın anladın artık dünyayı. Her şey boşmuş dedin de iş işten geçmiş artık.
Bakma fakirmişim, kimsesizmişim; -Akşamüstüne doğru, kış vakti-
Benim de sevdalar geçti başımdan Şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış; Zamanla anlıyor insan dünyayı.
Üzülüyor musun yoksa ölürüm diye. Neden, ne gördün şu dünyada kötülükten gayrı. Neyse ölünce iyi adam olursun , hepsini unutursun.
Ölürüz diye üzülüyoruz? Ne ettik, ne gördük şu fani dünyada Kötülükten gayrı? Ölünce kirlerimizden temizlenir, Ölünce biz de iyi adam oluruz; Şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış, Hepsini unuturuz.
Mükemmel şiir ya, bilmem belki benim Orhan Veli sevgimden de olabilir.
Hepsini unuturuz ama.
Yorumlar
Yorum Gönder