Anlatamıyorum

-

ANLATAMIYORUM 

Ağlasam sesimi duyar mısınız,                                Mısralarımda;                                                                        Dokunabilir misiniz, Gözyaşlarıma, ellerinizle? Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,                                Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu.                                    Bu derde düşmeden önce.                                                Bir yer var, biliyorum;                                                            Her şeyi söylemek mümkün;                                  Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;            Anlatamıyorum.

Orhan Veli Kanık 


Yine bir şiir. Orhan Veli'den Anlatamıyorum şiiri. 

İnsan duygularını ifade etmek için pek çok yol kullanır. Bazen güler bazen ağlar. Bazen yazar bazen okur. Peki anlatamazsa?

Duygusunu ifade edemezse, düşüncesini anlatamazsa. Kendi çalıp kendi oynarsa. Yalnız olur artık. Der ki Anlatamıyorum. Nedir onun anlatamadığı? Sorun onda mı yoksa karşı da mı? 

Ne ki onu farklı yapan? Sıkıntılar mı? Sıkıntıysa bir tek o mu yaşıyor. Yani herkesten farklı olarak ne yaşıyor? Herkesle aynı şeyleri yaşıyor. Nerdeyse. Onun sıkıntısı farkındalık mı? Bir tek o mu fark etmiş. Belki. Ne yapmalı o zaman? Düşünmeden yaşayamaz ya. Konuşsa ne işe yarar? Kaç kişi dinler onu? Sonra tabi ki anlatamıyorum der. 

"Bir yer var biliyorum. Her şeyi söylemek mümkün."

Anlatabiliyor muyum? Yoksa ben de mi anlatamıyorum? Galiba. Yüksek ihtimalle.


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kayıp Kelimeler

-
İnsan bir şeyleri hatırlar, bir şeyleri unutur, bir şeyleri ise asla unutmaz.  Kayıp Kelimeler... Unutululmuş kelimeler, insan kelimeleri unutur. Yaşadıklarını unutur. Ama yaşamayı unutur mu? Bilmem. Unutsam bile hatırlayamam herhalde. Hatta kesin hatırlayamam. Ama bunlar geçmişte kaldı. Artık teknoloji devri. Her anını ölümsüz kılabilirsin. İster fotoğraf ister video istersen sadece ses kaydı ile. Bakarak görebilirsin. Hatırlayabilirsin. Yüzünün güldüğünü. Şu anki fikirlerinden çok çok uzakta bir çocuk görebilirsin.  Artık çocuk değilsin. Artık çocuk gördüğümde yüzüm gülüyor. Yaşlanmış gibiyim. Halbuki zorlasan ben de çocuk sayılabilirim. Küçük bir çocuk gördüğümde senin yaptıklarını yapıyorsa bir kez daha hatırlıyorsun. Yaşadığını. Yaşamayı unutmuşsun gibi unutmuşum gibi. Şimdi ise duygular hâlâ var bir şehit cenazesi gördüğümde duygulanabiliyorum. Züppeleri gördüğümde öfke duyabiliyorum. Ama yaşamayı hissetmek farklı. Yani öyle olmalı herhalde.  Yazılar yazıyorum. Daha...
Devamı

Annem

-
Annem, Sana bunu yazdığımı hiç bilmeyeceksin anne, onun için daha rahat yazabilirim.  Sana daha önce hiç demediğim bir cümle anne: Seni Çok Seviyorum Anne Anne hatırlar mısın? Üçüncü sınıf filandım galiba ya da beşinci sınıf. Anneler günü için bir kitapçık gibi bir şey hazırlamıştık.(A4 kağıdını ikiye katlayarak) Baya da güzeldi. Kalp filan yazım da iyiydi. Ben onu sana verememiştim anne. Yatağımın altına koymuştum. Sonra birkaç gün sonra sen onu bulmuştun. Bunu bana mı hazırladın dediğinde ben evet bile diyemedim anne utancımdan. Hoca sorduğunda hediyenizi verdiniz mi diye herkes evet demişti. Ben bile. İnsan annesine hediye verirken niye utanır? O kadar utangaçtım. Sana bu zamana kadar bir hediye bile alamadım. Hem utancımdan hem param olmadığı için. Ama her zaman anne kendimle gurur duyardım hala duyuyorum. Neden mi?  Sana çok küçükken çiçek toplar getirirdim anne hatırlar mısın? Her aşağıya indiğimde toplardım herhalde. Çiçekler öyle normal çiçeklerdi. Sarı filan. Hatta gü...
Devamı

Serzeniş

-
 Bu bir serzeniş, İnsan ne için yaşar ki? Kırk yılın başı denk gelen bir mutluluk mu, sevdiği insanlar için mi, para için mi? Daha fazla yazabilirim ama sonuç hep aynı çıkar bence. Sende bende bazıları olabilir de ya olmayan insan ne için yaşar. Sefaleti, ihaneti veya her türlü kötülüğü görmek için mi? Hadi bize kötü bir şey olmasın peki ya olanlara demeli, " bana dokunmayan yılan bin yaşasın" mı diyelim. Ya biz olsaydık orada, ne bileyim" çok özür dilerim" ama ya bize tecavüz etselerdi. Ya bizi döve döve öldürselerdi. Ya çöpten yemek toplamaya muhtaç olsaydık. Bazıları bunları hafife alır da der, "yav kardeşim git bir işte çalış" müthiş zekasını burada da konuşturur. Peki bu kardeşimiz iş verir mi üstü başı kendisinin hor gördüğü birine? Vermez. Sonra öyle böyle diyerek millete akıl verir. Sakın yanlış anlamayın ben hiçbir zaman birilerini akıl vermeyecek düzeyde görmem, benim buradaki itirazım ikiyüzlülük. Hayatta en nefret ettiğim şey ikiyüzlülük. Bu dü...
Devamı